ମୁଖ୍ୟ ସୂଚୀ ଦେଖିବେ

ଉଇକିପାଠାଗାର β

ସଖି ହେ କାହେ କହସି କଟୁଭାଷା

ସଖି ହେ କାହେ କହସି କଟୁଭାଷା
ଲେଖକ/କବି: ଚମ୍ପତି ରାୟ

ଦୁର୍ଜ୍ଜୟ ମାନ

( ରାଗ—କାମୋଦ )

ସଖି ହେ କାହେ କହସି କଟୁଭାଷା,
ଐଛନ[୧] ବହୁ ଗୁନ ଏକ ଦୋଷେ ନାଶି
ଏକ ଗୁନ ବହୁ ଦୋଷ ନାଶା । ଧ୍ରୁ ।
କି କରବ ଜପ ତପ ଦାନବ୍ରତ ନୈଷ୍ଠିକ
ଯଦି କରୁନା ନହି ଦୀନେ
ସୁନ୍ଦର କୁଲଶିଲ ଧନ ଜନ ଯୌବନ
କି କରବ ଲୋଚନ ହୀନେ ।
ଗରଲ ସହୋଦର ଗୁରୁପତ୍ନୀହର[୨]
ରାହୁ ବମନ ତନୁକାରା
ବିରହ ହୁତାଶନ ବାରିଜ ନାଶନ
ଏକ ଗୁନ ଶଶି ଭଜିୟାରା ।
ପରସୁତହିତ ଯତନ ନାହିଁ ନିଜ ସୁତେ
କାକ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ରସପାନୀ
ସୋ ସବ ଅବଗୁନ ସଗୁନ ଏକ ପିକ
ବୋଲ ତ ମଧୁରିମ ବାନୀ ।
କାନୁକ ପୀରତି କି କହିବି ରେ ସଖି
ସବ ଗୁନ ମୂଲ ଅମୂଲେ
ବଂଶୀ ପରଶି ଶପଥି କରେ ଶତ ଶତ
ତବ ହିଁ ପ୍ରତୀତ ନାହି ବୋଲେ ।
ପର ପରିରଂଭ୍ରନ ଚୁମ୍ବନ ଆଲିଙ୍ଗନ
ସଂକେତ କର ବିଶୋୟା ସେ
ଆନ ରମନି ସଏଁ ସୋ ନିଶି ବଂଚିଲ
ମୋହେ କରଲ ନୈରାଶେ ।

ସୁନ୍ଦର ସିନ୍ଦୂର ନୟଙ୍କ ଅଞ୍ଜନ
ସଂଚରୁ ଦଶ ନଖ ରେଖା
କୁଙ୍କୁମ ଚନ୍ଦନ ଅଙ୍ଗେ ବିଲେପନ
ପ୍ରାତ ସମୟେ ଦିଲ ଦେଖା ।
ଦଶ ଗୁନ ଅଧିକ ଅନଲେ ତନୁ ଦହିଲ
ରତି ଚିହ୍ନ ଦେଖି ପ୍ରତି ଅଙ୍ଗେ
ଚଂପତି ପୈଡ଼ କର୍ପୂର ଯବ ନା ମିଲବ
ତବ ମିଲନ ହରି ସଙ୍ଗେ ।


  1. ଏପରି
  2. ଚନ୍ଦ୍ର